Stresliyim, streslisin, stresliyiz

Stresliyim.
Işimi çok sevsem de stresliyim.
Zamanım yetmiyor, gerginim.
Yaptıklarım deger görmüyor, stresliyim.
Cevremde her şey değişiyor, stresliyim.
Bu yeni yönetim tarzı beni strese sokuyor.
Burada işbirliği yok, çok stresli.
Ofiste kimseye güvenemiyorum, çok stresli.

Bu liste uzar mı, uzar! Ama is yerinde stres sebeblerini yazmak da çok stresli🙂 Okuması da stres yaratabilir diye burada kesiyorum. Yıllarca is yerinde stresliyim diye gezdiğim çok olmuştur. Hele insan kaynaklarında çalışıyorsanız, diğer insanların stresini de bazen görev icabı taşırsınız cogu zaman. Bazen bu maddelerden biri ya da bir cogu sebebiyle öyle hissettim. Bazen de sebebini bulamadım. Daha dogrusu araştırmak icin çok stresliydim. Ayrıca belirli seviye bir stresin de is performansımı arttırdığı hiç olmadı. Genelde böyle söylerler ya… En azından benim icin geçerli degil! Huzurda yaratıcılığımı ve potansiyelimi ortaya çıkarabiliyorum.Ilk zamanlar stresin etkilerini üzerimden atmak icin değişik yöntemler denedim: yoga, meditasyon, nefes, taibox, kosu,vb. Hepsi de ise yaradı. Hepsi benim stresimi yok etti, o an kendimi çok iyi hissettim. Kurtuldum deyip huzurlu bir uyku çekiyordum. Ama sabah olup ofise gidince, is dünyasına dönünce – kendi kendini gercekleştiren kehanet gibi üzerime çöküyordu. Anladım ki ben stresin etkilerini yok edebiliyorum ama sorunu kökten çözemiyorum.
Daha sonraları başka bir deneme yaptım. Bu sefer stres nedenlerimi listeledim ve teker teker üzerinden geçerek hepsini yok etmeye çalıştım. Zihnimin icine girip düsüncelerimi ve inançlarımı sorguladım. Gerçek miydi düşüncelerim? Neleri değiştirebilirdim, neleri kontrol edemezdim? Tüm bunların üzerine çalıştım. Uzun zaman aldı ama bir süre sonra artık en azından farkındalığımı arttırabildim. Neden o an stresli oldugumun farkına varıp, zihnimdeki düsünceleri sorguluyordum. Inanın cogu zaman farkettim ki; aslında zihnimdeki düsüncenin tam tersini de mevcut ve mümkün. Dolayısıyla beni strese sokan olayla ilgili inandığım şey her zaman %100 gercek olmuyor. Hiç bir olasılığın ya da inancın %100 gercek olmadıgını anladığında, zihnin bir şaşırıyor. Onca zaman ne icin strese girdik o zaman?

Tesadüf değildir tabii ki o günlerde katıldığım bir seminerde, Delphin Mind’in kurucusu Piraye Erdogan, Bryan Katie’in ‘Olanı Sevmek’ kitabını tavsiye etti. (Eksik olmasın.) O da benim icin bir dönüm noktası oldu. Seminerde kitabin ana temasını oluşturan yöntemle bir çok çalışma yaptık. O çalısmalarda gördüm ki, ben stresli degilim. Iş yerim ya da işim stresli değil. Yöneticim ya da is arkadaslarim stres yaratmıyor. Hayat stresli değil. Bunu zihnim yaratıyor. Ve bununla bas etmenin bir yolu var ve bu yol kolay! O günden beri huzurlu ve mutluyum – ya da bu modumu stres denen inanc bozamıyor.

Herkes icin stres yaratan nedenler farklı oluyor. Çünkü hepimizin zihni kendine özgü çalışıyor. Ben nedenlerimi sorgularken çok zaman kaybettim. Bir metod bulmam uzun sürdü. Sonra ögrendim ki bunun metodları mevcut. Kısa bir anketle kendi stres sebeplerinizi bulabiliyorsunuz. Bizim IK Işleri’nde biz bu analizi yapıyoruz ve üzerinde konuşabiliyoruz. İlginizi çekerse benimle bağlantıya geçebilirsiniz.

Huzurlu günler ve is hayatları dilerim.